Vonnis kort geding biedt nieuw perspectief
'De 25' gaan tot het gaatje

Zaterdag 1 december bespraken 'de 25' en een aantal van hun echtgenotes de uitslag van het kort geding van 6 november over hun sollicitatie bij SPANO.
Overigens, dat we het hebben over 'de 25' is logisch. Het zijn immers 25, door SPAN op straat gezette, arbeiders die al meer dan tweeënhalf jaar een juridisch proces voeren tegen hun ontslag. Dat de advocaat van SPAN en de kantonrechter uitgaan van het aantal van 24, moeten zij weten.

Uiteraard kwam ook het 'zwaar weer' ter sprake waarin SPANO verzeild is geraakt. Conclusies:

Bewijs 't maar

Het vonnis dat de president van de Amsterdamse Arrondissementsrechtbank op 22 november jongstleden velde, bevat ondanks de afwijzing van de eisen positieve elementen die nieuwe juridische stappen rechtvaardigen.
Waar ging het kort geding over? Kort samengevat, zijn 'de 25' van mening dat hun sollicitaties door SPANO op een onrechtmatige manier behandeld zijn. Slechts één van hen is voor een gesprek uitgenodigd uit de groep van 64 'ex-spanners' die solliciteerden. Een dergelijke selectie is statistisch onverklaarbaar, kan geen toeval zijn en moet berusten op kwade trouw.
De president zei daarvan: 'dat kan best zo zijn, maar dan het moet wel bewezen worden; zolang kwade trouw niet is aangetoond, bestaat er goede trouw.' Anders gezegd: als SPANO meedeelt de sollicitaties oprecht aangepakt te hebben, moeten we dat geloven zolang het tegendeel niet bewezen is. Hij voegde daaraan toe dat 'de 25' op één na kennelijk minder voor de betreffende functies gekwalificeerd zijn dan de anderen die zijn opgeroepen en waarvan er drie werden aangenomen.
Dit is een zeer interessante redenering. Want: laat SPANO dus maar bewijzen dat 'de 25' stuk voor stuk minder geschikt zijn. Kan SPANO dat niet, is er alsnog sprake van kwade trouw. Deze stelling zal dan ook de inzet worden van het beroep dat ingesteld wordt tegen dit vonnis in kort geding.

Uitnodiging

Maar het vonnis biedt meer. De toelichting op de uitspraak van de president kent een drietal opmerkelijke punten.
  1. In het vorige kort geding (januari 2001) heeft de president wel degelijk een schikking getroffen. SPANO bestreed dat. Bij vacatures moeten in eerste instantie ex-spanners de gelegenheid krijgen om te solliciteren.
  2. SPANO heeft op verschillende manieren geprobeerd 'de 25' te diskwalificeren. Bijvoorbeeld door te beweren dat er maar een paar gesolliciteerd hadden en dat daaruit bleek dat ze te kwader trouw waren. De president daarentegen ging er van uit, op grond van de informatie die hem door de advocaat van 'de 25' verstrekt was, dat zij allen gesolliciteerd hebben.
  3. De advocaat van SPANO hield 6 november een zeer uitvoerig betoog over de voorgeschiedenis en sombere toekomst van SPANO en de goede bedoelingen van deze werkgever. Op de zaak zelf ging hij niet in. De president besteedde dan ook geen woord aan het verhaal van de advocaat. Daarmee lijkt hij 'de 25' uit te dagen met nieuwe argumenten te komen.
Dat laatste zal gebeuren, waarmee 'de 25' opnieuw duidelijk maken dat zij om hun recht te halen tot het gaatje zullen gaan. Zo lang SPANO door het personeel of door anderen niet gedwongen wordt gemaakte fouten te herzien, kunnen zij niets anders dan de juridische weg bewandelen.
Maar nu onder meer de ondernemingsraad van SPANO zich terecht grote zorgen maakt over de werkgelegenheid, herhalen 'de 25' graag hun uitnodiging voor een gesprek op basis van een gezamenlijk belang.

Hans Boot