Jeroen is voorzitter van de ondernemingsraad van de rotterdamse pool en aktief in de Vervoersbond FNV. Hij is door Schermer ontslagen na een oproep tot een aktie om solidariteit met de amsterdamse havenpool. Schermer mag graag voor eigen rechter spelen. De 'echte' rechter had het over een dwangsom van 500 gulden per dag als zijn verbod zou worden overtreden.
"In Rotterdam zitten we in hetzelfde schuitje als in Amsterdam. De havenbazen willen van ons rechteloze oproepkrachten maken. Alleen gebruiken ze in Rotterdam een andere methode. In Amsterdam zijn ze failliet gegaan door twee inhuurkrachten voor de prijs van één aan te bieden. En bij ons kwamen ze met een ondernemingsplan.
Ook in Rotterdam heb je een pool nodig. In een haven zijn altijd pieken. In Amsterdam heb je een grote seizoenspiek door de cacao. Bij ons door grote schepen die just-in-time gelost moeten worden. Toen de kollegaas van de ECT uit solidariteit met ons twee uur staakten, moest er in Duitsland een fabriek worden stil gelegd. Omdat alles just-in-time moet gaan en sommige fabrieken daarom nauwelijks meer voorraden aanhouden."
In de haven is een lange traditie van ouderenregelingen en andere potjes om de havenbedrijven te helpen bij hun reorganisaties. Dat is minder geworden. In 1995 zijn de beide havenpools los komen te staan van de overheid. Tot dan toe paste de overheid de tekorten aan. Daarna waren de havenbedrijven zelf verantwoordelijk voor de opvang van de pieken. Amsterdam heeft bij die verzelfstandiging 24 miljoen meegekregen en Rotterdam 39 miljoen. Dat geld is niet gebruikt om de SHB te helpen. Het is voor een groot deel opgegaan aan kortingen voor de havenbedrijven. Met als gevolg dat beide havenpools nu (bijna) failliet zijn.
Volgens Jeroen is het niet toevallig dat dit gebeurd is.
"Bij ons heeft de ECT (van Nedlloyd) de dikste vinger in de pap. Je hebt in Rotterdam een paar monopolies en ECT heeft het monopolie op de kontaineroverslag. De SHB detacheert ongeveer 350 mensen bij havenbedrijen, 250 daarvan zitten bij de ECT. En laat nou net die gedetacheerden met 20 procent korting zijn uitgeleend.
De bedrijven in de haven voeren een steeds scherpere, internationale konkurrentie. De prijzen willen ze lager hebben. Alles wordt afgebroken om beter te kunnen konkurreren. Dus nu de potten van de SHB leeg zijn, gaan de bedrijven hakken.
Je ziet dat soort ontwikkelingen ook terug bij de rechterlijke macht. Omdat ze bang zijn voor ons, wordt er geëxperimenteerd met het arbeidsrecht. De ECT dreigt individuele stakers aan te spreken voor een schadevergoeding. Ons aktiekomitee heeft van de rechter een verbod gekregen op te roepen tot aktie. Het stakingsrecht wordt zo steeds verder ingeperkt. Het wordt tijd dat we weer een volledig stakingsrecht krijgen."