Solidariteit - Commentaar 446 - 7 november 2021

Democratie en de Socialistische Partij

Sjarrel Massop

Kenmerk van socialisten, communisten, sociaaldemocraten en vakbondsleden is dat de solidariteit heel hoog in het vaandel moet staan. Dat betreft zeker de onderlinge solidariteit. Als die in twijfel wordt getrokken, dan stevent een organisatie die daaraan schuldig is op een stevige crisis af. Dat heeft de geschiedenis laten zien en dreigt zich deze maanden te herhalen. Is er niets geleerd?

Grote delen van links zijn niet in staat antwoorden te geven op de geweldige problemen waarmee het kapitalisme als politiek-economisch systeem te maken heeft. Veel menselijk leven wordt geregeld door structuren, processen en principes en wie links denkt en handelt en daaraan meedoet - 'poldert' krijgt problemen. Dat komt, omdat de uitoefening van de macht en de organisatie van het kapitalisme eenvoudigweg geen omgeving toelaten van vrijheid, kansen en keuzes en een domein van macht en wetten oplegt. De klassieke vraag geldt nog altijd: ''socialisme of barbarij''. De ervaring leert dat wie daar kritisch over wil nadenken, vervolgens niet alleen in aanvaring met het kapitaal komt, maar ook met links dat zich verbonden heeft aan de burgerlijke, parlementaire democratie en het marktdenken.

Royementen

Drieëndertig vooraanstaande leden, hardwerkende partijmensen die echt met de poten in de modder staan, zijn of worden uit de SP gezet. Waarom? De leiding zegt dat ze gewelddadig naar de revolutie streven, de partij willen overnemen en een eigen organisatie vormen binnen de partij. Het enige dat de jongeren en de ouderen van het Communistisch Platform, het Marxistisch Forum en Rood doen, is goed om zich heen kijken, actief zijn en hun kritiek over de lijn van de SP uiten. Dat is wijs en verstandig, ze proberen een verbinding te leggen met wat ze in de dagelijkse strijd in de praktijk ervaren en hoe dat in de theorie uitgewerkt kan worden. Ze baseren zich op wat ze met eigen ogen zien en proberen daarbij de solidariteit met de mensen die daar het ergst door getroffen worden, te ondersteunen.
De actie van de leiding van de SP leidt er slechts toe dat links nog meer verdeeld raakt, de partij nog meer gaat vervreemden van haar actiegerichte geschiedenis. Ze wordt slechts een politieke partij die verdwaalt in de burgerlijke, parlementaire democratie, waar voor de mensen echt niets te halen valt. Alle fouten die de PvdA in het verleden maakte, van het uitschudden van de ideologische veren tot aan het meegaan in het dragen van verantwoordelijkheid voor apert, onkritisch rechts beleid doet de SP dunnetjes over. Dat is funest voor links. Het debat over nieuwe perspectieven moet binnen de partij gevoerd kunnen worden, ook voor collectieve kritische meningen.

De pretentie als partijleiding de politieke waarheid in pacht te hebben, is echt een waanzinnige gedachte. Verbetering van de posities van de arbeidersklasse vergt strijd en debat. Strijd die onderling gevoerd moet worden, debat dat op het scherpst van de snede gevoerd moet worden, omdat de ervaringen in de klasse even divers zijn als dat er mensen in een organisatie rond lopen. Met rare praatjes aankomen van 'zolderkamer communisten', gewapende milities en partijvorming binnen de partij, is geleuter voor de Bühne.

Hoe verder?

Een Socialistische Partij dient zich te gedragen als alle andere organisaties die zeggen het beste voor te hebben met de meest kwetsbaren in de samenleving. Er is geen sprake van een partij binnen een partij, het moet mogelijk zijn van meerdere partijen lid te zijn, het moet mogelijk zijn om georganiseerd in een democratische socialistische partij te kunnen optreden. Vasthouden aan die regeltjes uit een oude, grijze, sektarische tijd is slecht en zal de SP lelijk opbreken. Stop daarmee en koester de mensen die kritisch denken en handelen om de weg naar het socialisme te vinden. Een weg waarop geen enkele politieke partij het alleenrecht kan claimen. Als een partijleiding niet ziet wat de waarde is van kaderleden die zich vrijwillig vaak uit de naad werken voor de arbeidersbelangen en de partij, dan is ze geen knip voor de neus waard. Duidelijk wordt dat velen in de SP er ook zo over denken. Veel leden komen in de knel tussen de loyaliteit aan de partij en de opgebouwde vriendschap met hun geroyeerde strijdbroeders en -zusters. Zo er al leiding gegeven moet worden aan een politieke organisatie, dan is dat om uiting te geven aan het belang om de gelederen te sluiten met erkenning van andersdenkenden binnen de organisatie. Anders denken dat in eerste instantie moet voortkomen uit de strijdervaring en niet uit oude boekjes van een tijd ('Marx voor scholieren') geleden.

Vrijheid die alleen geldt voor de aanhangers van de regering en/of alleen voor leden van een partij al zijn ze nog zo talrijk of voor 'bevoorrechten' is geen vrijheid. Vrijheid en emancipatie gelden het sterkst voor mensen die uitgesloten worden, kansloos zijn, kwetsbaar zijn, ook binnen eigen gelederen. Het is vooral aan links om te laten blijken dat deze basisvoorwaarden ook in de kringen van de SP nageleefd worden.

S symbool
Stempel Solidariteit blijft