De dag van de Arbeid: 1 Mei 2026

Mensen laat je horen

Rob Lubbersen

Het Morgenrood was nog maar net aan de hemel verschenen. Ik stapte uit bed, ik moest in de benen, nou ja, op de been. Op naar het licht. Het was 1 Mei!. Een dag is het van vreugde, een dag is het van strijd. De Eerste Mei. Dag van de Arbeid!

O.O-biertjes

Toch was ik mooi op tijd om in één van de drie gereedstaande FNV-bussen te stappen. In Amsterdam kwamen we op weg naar het Museumplein lelijk vast te zitten in het verkeer. Een ongeduldige medepassagier bromde In Amsterdam houwen ze niet van bussen. Waarop een ander meesmuilde: Wel van fietsers ..• en van stoplichten. Hoogstaande conversatie. Desalniettemin arriveerden we tijdig op het plein voor de demonstratie tegen het regeringsbeleid. Tegen de plannen om de WIA, de WW, de AOW en nog wat zaken af te breken.

De demonstratie was voor mij niet weggelegd: te veel loopwerk. Samen met nog honderd andere 'kreukelaars’ werden we met speciale bussen gebracht naar de bestemming van de mars, een 1 Mei festival in het Martin Luther King Park. Daar werden we opgewacht door mensen in kraampjes van verschillende FNV-bonden, een kraam van de SP en twee kramen van een ambachtelijke frietbakker. Helaas was er geen koffie of thee en ontbraken ook de traditionele FNV-kroketten. Slechte zaak! Gelukkig was er weer wel een bar met frisdranken, waar later de FNV-voorzitter Hans Spekman gratis O.O-biertjes zou tappen.

“de groeten”

Van kameraden hoorde ik dat de demonstratie een aanzienlijke optocht door de stad was. Met misschien wel 18.000 deelnemers en heel veel vrolijk gekleurde vlaggen. Misschien niet echt een Socialistenmars, maar best indrukwekkend.
De Internationale werd onderweg niet gezongen en dat was vroeger toch wel gebruikelijk. Ook de rest van de dag was de wekroep Ontwaakt verworpenen der aarde niet te horen. Wel was er muziek van onder andere ”TAXITAXI”. Als je een gesprek wilde voeren met een ouwe kennis (reünie!), dan zorgde die band ervoor dat je stembanden flink aan de bak moesten. Een goeie training voor gelegenheden waarbij er weer aksie–aksie moet worden geroepen. De zanger van een andere band ”Top of the pops” leverde een zeldzame inhoudelijke bijdrage: Mensen, het is een bijzondere dag vandaag. Een heel bijzondere dag ..• jullie moeten allemaal de groeten hebben. Dat was het. Een scoop.

Gelukkig waren er ook momenten die wél wat met de ”Strijdmars der Arbeiders” te maken hadden. Zo verschenen op het podium vijf actieve vakbondsmensen die vertelden hoe jong en oud ”de Sjaak” worden van het huidige regeerakkoord. De jongedame die optrad voor Young and United FNV deed dat recht voor haar raap: Het beleid is kut en we moeten ons niet laten fucken! We hebben het jeugdloon ook omhoog gekregen! Ondanks de herhaalde oproepen van de presentator “Mensen, laat je horen!” wilde het “Aksie–aksie” van de inmiddels op het gras in het zonnetje gezeten 18.000 niet echt van de grond komen. Zelfs niet toen drie mannen uit de vervoersector– ééntje van het stadsvervoer, ééntje van het streekvervoer en ééntje van de spoorwegen – vertelden dat ze deze zomer samen minstens één dag alle trams, bussen en treinen stil zouden zetten. Voor een heuse staking tegen het mangelen van het openbaar vervoer door de regering. Een aankondiging die de volgende dagen de meeste kranten zou halen. Een scoop!

Stevige aanpak kabinet

Daarna was het tijd voor een héél kort woord voor de nieuwe FNV-voorzitter Hans Spekman en vice-voorzitter Nine Kooiman. De presentator-van-'mensen-laat-je-horen' riep verschillende keren over Spekman Hij is de beste!, maar veel enthousiasme bracht dit voorstelrondje niet te weeg. Vanwege de bestuursbenoeming in plaats van een bestuursverkiezing?

Spekman sprak niet meer dan een paar zinnen: dat ie elke dag overal mensen tegenkwam waar het niet goed mee ging en dat ie daar wat aan wilde doen en dat ie daarom hier stond’. Zijn voornemen, zo nodig het kabinet stevig aan te pakken, haalde zowaar het late NOS Journaal en dat is de meeste 1-Mei-vieringen in Nederland de afgelopen jaren niet gegund geweest. ‘Het CDA Journaal zul je bedoelen’, zou een goeie vriend van me zeggen.

De Herman Bode Award

Een werkelijk 1-Mei-achtig onderdeel van het programma was zonder meer de uitreiking van de Herman Bode Award. Dat is een FNV-prijs voor de meest markante vakbondsactiviteit van het afgelopen jaar. Genoemd naar de vakbondsbestuurder die ooit riep: Willen we naar de Dam, dan gáán we naar de Dam! Er waren vijf activiteiten genomineerd en die kregen van ‘laat-je-horen’ wederom héél kort de gelegenheid iets over hun strijd en succes te vertellen. De vijf meest succesvolle actietrajecten van het afgelopen jaar waren te vinden bij:

Sjorders in de Rotterdamse haven.
Rijksmedewerkers.
DHL Express-medewerkers.
KLM-personeel op Schiphol.
Jeugdzorgmedewerkers.

Na een stemming onder de FNV-leden (hierbij wel!) kwamen de Rijksmedewerkers als eerste uit de bus: zij hadden ondanks heftige weerstand een redelijk goeie CAO uit het vuur gesleept.

Ook reünie

Over de bus gesproken, zoals vaker was ook deze 1 Mei een reünie een goeie gelegenheid weer eens wat ouwe makkers en makkerinnen te spreken. Het was wederom best gezellig en het bleef erg mooi weer. Mijn kinderen lagen op het strand. En rond zeven uur ’s avonds kwamen er een kleine vijftig bussen bij het Martin Luther King Park voorrijden om ons naar huis te brengen. Terug in Den Haag bleek de lift op het Centraal Station nog immer ‘buiten gebruik’. Gelukkig was er nu een vakbondskameraad die mij en mijn rollator de trappen af hielp. Zo was er nog een kleine persoonlijke strijd op de valreep met de kaduke stationsvoorzieningen, voor ik deze Dag van Vreugde kon afsluiten.

(*) Zie voor de strijdliederen, op internet bij "De Rooden Roepen“ en/of bij “De Stem des Volks”. Leuk om nog eens naar te luisteren!