nr. 120
sep 2004

welkom
edities
inhoud

Solidariteit

Stekeltjes

Dagelijks

In het geweldloze milieu waar ik meestal verkeer, zegt men hoogstens 'de mensheid vraagt er zelf om' als het gaat over al het geweld om ons heen.
Accepteer het nou maar als gewoonte.
Laat je desnoods erfelijk belast zijn. Je grootvader was bij de marine, je vader milicien en zelf ben je groot geworden met een tik van je moeder als je iets deed wat niet mocht.

Dat is nu allemaal uit de tijd. Niemand slaat nog z'n bloedeigen kind. En als zo'n ouderpaar dat wel flikt, kan je ze als kind zijnde gewoon voor het gerecht dagen.
Wat je met andermans kind doet, moet je zelf weten.
Als je daarover meer wilt weten, kan je op consult gaan bij een enkele Belg, Waal of Vlaming, of bij ons eigen Korps Marechaussee dat met de grensbewaking belast is. De marechaussees hebben sinds kort hun uitrusting vervolmaakt met maskertjes. Ze zetten ze niet zelf op, wat ik persoonlijk logischer zou vinden, maar spannen ze voor het gezicht van buitenlandse medelanders die per vliegtuig, gelijk met de post, het land moeten verlaten.

Intussen is zo'n masker wel een superbescherming.
Moeders met baby's die spugen na het voeden, zouden van geluk gek worden als ze die maskertjes zouden krijgen via het ziekenfonds.
En toch, is het nou zo gek, al dat geweld om ons heen? Het is eerder doodgewoon in deze periode van veiligheid en vertier. Als je bedenkt dat de eerste prijs van het Leidse cabaretfestival - enige tijd geleden - werd uitgereikt met de motivering van een deskundige jury "omdat de winnaar het publiek alle hoeken van de zaal heeft laten zien". Dan ga je als normaal beschaafd mens toch nadenken wat je zelf verkeerd hebt gedaan.
Want IK heb nooit een prijs gekregen. Niet voor het één en ook niet voor het andere. Dus niet voor het doen, maar ook niet voor het nalaten.

Gelukkig komt Engeland tegemoet aan de leemte die intussen is ontstaan in onze Atlantische kinderopvoeding. In het Britse Lagerhuis heeft men onlangs gezegd "Wan pets is allowed", oftewel een enkele klap moet kunnen.
En dat is een belangrijk gegeven, want Engeland is trendsetter op het gebied van de opvoeding. Sla de boeken van Dickens er maar op na. En ga ze daarna ook lezen! Nergens ter wereld worden adolescenten zo goed opgevoed met slaag.

De toekomst ziet er dus hoopvol uit voor mijn generatie. Want als straks de eigen kinderen weer geslagen mogen worden zonder dat ze meteen naar de kindertelefoon rennen, volgen de regels voor de kleinkinderen ook wel. En daarop kan ik me toch zo verheugen!
Dan kan ik me lekker uitleven op dingen die je vroeger nooit mocht doen en waardoor mijn leven nooit compleet geworden is. Daarom worden de laatste tijd m'n stukjes ook wat korter, ik miste wat.

Hoewel zonder Solidariteit de wereld niet aan geweld ten onder zal gaan, zal ik - behalve dagelijks - ook elke twee maanden even aan het socialisme denken.

Stekel