nr. 56
juli 1993

welkom
edities
inhoud

Solidariteit

- STEKELTJES -

Opslag (slot)

Uiteraard had de zo moedig begonnen aktie van Frans Weggeman nationale en zelfs internationale bekendheid gekregen. Overal in het land - en zelfs daarbuiten - waren zogeheten VBA'tjes (in affiches met kleine letters verduidelijkt als 'Vierhonderd Ballen Aktie') opgericht. De gezamenlijke vakbonden hadden een centrum gestart waar de kenners van de VBA'tjes de aktiviteiten doornamen. Vanuit de universiteitssteden waren het de studenten van de exakte vakken die als eersten hun hoogleraren en recti-magnifica dwongen de speer op te nemen. Zodoende werden met tussenpozen van een maand in allerlei universiteitssteden symposia gehouden, waar bekende ekonomen en ergotherapeuten de kwestie bespraken.

Vaak werd Frans Weggeman uitgenodigd als gastspreker. Hij kweet zich voorbeeldig van zijn taak. Z'n vriendin, die hem voortdurend animeerde, bracht hem dan naar het spreekgestoelte en bleef als een paranimf naast hem staan. Hun foto verscheen in kranten en tijdschriften, er kwamen uitnodigingen voor interviews in de media. Toch bleef Frans wie hij was: het kontakt met de werkvloer werd niet verbroken. Hoewel z'n naaste kollegaas vaak meesmuilden dat hij zich te goed voelde, dat ze hem nauwelijks zagen. "Kan ik er wat aan doen?", zei Frans dan. En hij deed dan net of hij de jaloerse ondertoon niet opgemerkt had. Onderwijl bedacht hij wel dat twee lepeltjes geluk meer zijn dan een hele emmer overgeërfde wijsheid.

Hij dacht terug aan dat eerste gesprek met de Hoge Baas, kon zich nog woordelijk herinneren de 'heimweh' die de Grote Baas had geuit toen hij over het gemis van de kameraadschap op de werkvloer had gesproken. Eens haalde hij het aan, toen ze een sigaartje zaten te roken. De Hoge Baas gaf hem gelijk en zei zuchtend: "Kijk jongen, dat is nou de prijs die je betaalt als je boven het maaiveld uitsteekt. Jij en ik, we zijn nou eenmaal eenzame adelaars ..."

Uiteraard leverde de VB-aktie voor Frans ook heel fijne momenten op. Zoals de keer dat de koncernleiding in samenwerking met het ministerie van Economische Zaken toegaf dat voor de aktie een subsidiepot vanuit de EG zou kunnen worden aangesproken. "Als we dat toch eens voor elkaar kregen, dan zitten we gebeiteld", gnuifde de Grote Man. Omdat hij zelf te weinig tijd had voor de politiek, stelde hij een lijst samen waarop als eerste de naam van Frans Weggeman prijkte. En zowaar, Frans werd verkozen in het europese parlement.

Opeens werden alle aktiviteiten voor de Vierhonderd Ballen Aktie afgeblazen. De voornaamste reden daarvoor was een belangrijke geste uit het Verre Oosten. Vanuit het japanse bedrijfsleven werd het initiatief genomen om aan alle nederlandse aktievelingen rond de Vierhonderd Ballen Aktie zogenoemde onverteerbare obligaties te schenken. Tegelijk met de obligaties werden zestien reisburoos geopend, waar de onverteerbare obligaties ingeleverd konden worden tegen aandelen in een zestal interkontinentale reisburoos/toeroperators.

Voor Frans Weggeman was dit het einde van zijn verzoek om opslag te krijgen. Bij z'n laatste visite aan de Direkteur foeterde deze dat Frans genoeg kansen had laten liggen om hogerop te komen. "Ga in het vervolg maar liggen zeiken bij de bedrijfsleider, ik heb wel wat anders aan m'n kop dan jouw verbale gesnotter aan te moeten horen." Met deze boodschap ging Frans - als een geslagen hond - naar huis, waar z'n vriendin hem in tranen opwachtte. Ze had het hele verrelaas al gehoord van NOS-nieuwsdienst. "Dat heb je er nou van", snauwde ze tussen haar tranen door en gaf Frans een kadobon voor een abonnement op Solidariteit.

Stekeltje