|
nr. 65 feb 1995 |
Solidariteit
Diskussie-bijeenkomst atv -17/12/'94Startschot gegeven, nu nog lopenZaterdag 17 december 1994 is het zo ver. Solidariteit organiseert de diskussie-bijeenkomst over atv. Eraan vooraf gegaan zijn themadagen in november 1993 en april 1994 over de vraag hoe atv weer op de agenda van de vakbeweging komt. Bijeenkomsten die uiteindelijk geleid hebben tot een 'special': de atv-krant. Misschien is het wel 'de' voorbereidende bijeenkomst als start van een heuse atv-kampanje. "Nu of nooit" luidt de kop op de voorpagina van de krant. Een veelbelovende bijeenkomst. Het resultaat? OVER DE OPKOMST is veel te zeggen. Het is koud, zaterdag wordt steeds meer een moeilijke dag, de feestdagen komen eraan, er zijn ook nog andere interessante bijeenkomsten, ongeveer 35 mensen is redelijk enzovoort. Konklusie: niet slecht, niet goed, een beetje tegenvallend. België
De bijeenkomst wordt geopend met een inleiding van Raf Verbeeke, 'vakbondsmilitant' in het ABW (Algemeen Belgisch Vakverbond). Raf is uitgenodigd, omdat we meer willen weten over de situatie in België waar het ABW in het buitengewoon kongres van oktober 1994 onder meer besloten heeft de 32-urige werkweek in het programma op te nemen. Diskussiegroepen
De werkgroepen zijn voor zover mogelijk samengesteld uit kaderleden van dezelfde bond. Zo ontstaan vier groepen: Industriebond, Vervoersbond, AbvaKabo/Abop en een groep mensen uit andere bonden. Onder voorzitterschap van een redaktielid wordt eerst gevraagd naar reakties op de atv-krant. Deze zijn positief tot zeer positief te noemen. Zowel de inhoud als de vorm is prima bevallen. Sommigen zien er wel wat in altijd met een krant te verschijnen. Dan komt het belangrijkste deel van de diskussie. Laten we niet te lang stil staan bij de voetangels en klemmen van atv, die kennen we; nee, gewoon proberen een inschatting te maken van de kansen op een kampanje. Voorstellen komen er genoeg. Inbrengen bij de nieuwe CAO-ronde, resoluties en dergelijke bij vergaderingen, publiceren in bondsbladen, de atv-krant breed verspreiden, plaatselijke bijeenkomsten, diskussies op de werkvloer enzovoort. Maar een kampanje? De vele ongunstige vormen van atv, veelal louter verdedigend, hangen als een blok aan het atv-been. De problemen waarmee mensen dag in dag uit te maken hebben, overschaduwen de mogelijkheden van atv. Is herverdeling van de arbeid, gegeven de hardnekkige werkloosheid, nog mogelijk zonder herverdeling van inkomen? Atv moet, maar hoe dringen we door de 'andere' agendapunten heen?
Kommissie
Die cirkel moet doorbroken worden en van doemdenken wordt niemand wijzer. Die sfeer heerst er dan ook niet. We komen tot een vervolg. Als dan een kampanje Vandaag' te veel gevraagd is, zal er meer tijd gestoken moeten worden in de voorbereiding op een later tijdstip.
Arbeidstijdverkorting heeft een lange geschiedenis, is permanent aktueel en eist een lange adem. Een probleem is dat atv wel op de agenda van de vakbeweging staat, maar de toelichting deugt niet. Het startschot van 17 december heeft misschien wat zacht geklonken, van een valse start is echter geen sprake. Lex Wobma |