nr. 74
juli 1996

welkom
edities
inhoud

Solidariteit

Stekeltjes

Goden en mensen

Het grote evenement is al lang over. Hoewel Oranje volgens de wasmiddelen-fabrikant niet zou verkleuren, ze hebben verloren. En niet alleen op het veld. Jammer. Naar verluid hebben ze in de Bijlmer toch een feestje gebouwd. Waarschijnlijk omdat daar een koncentratie is van mensen die gewoon zeggen wat ze denken. Waar weer andere mensen, die erg bedreven zijn no-taki 1), niets van moeten hebben. Zo schijnt het 'Je kan m'n rug op' in duidelijk nederlands in de Deelraad gevallen te zijn.
Dat is een onakseptabele manier van konverseren. Vonden de replikaatjes van Patijn.
Stom van Davids om dat voorbeeld uit te smeren tot zijn stiel. Zijn toelichting luidde: "In Suriname is het warm en in Nederland is het koud." Hij had kunnen weten dat de bondscoach, de behoeder der helden, zo iets niet over z'n kant laat gaan. Het siert deze gezegende man zelfs dat hij via de geprezen televisie daarna bescheiden opmerkte: "Ach, weet u, ik ben af en toe ook een mens."

De kroegbaas bij mij aan de overkant is maar een gewone sterveling. Dat blijkt onder meer uit het feit dat hij de oranje ballen en slingers nog steeds heeft laten hangen. Zijn verklaring is plausibel. "Ach, het is zo'n werk en straks krijgen we Wimbledon, de Tour de France, Atlanta en kan ik weer opnieuw beginnen."
En zo is het. Het vermaak blijft heus niet steken in een kleine verliespartij. Nederland betekent wel wat in de topsport. En we moeten alles doen om de goden, daarin werkzaam, van tevoren, tijdens en erna te vieren. Delen zij hun roem niet met ons?
Daarom is vertroetelen en bijstaan ons eerste gebod. En niet blijven zeiken over een giganties inkomen. En als er 's eentje dwarsligt: korte metten ermee. Als die knie blijft zeuren ... dan ..., dan ...
Nou ja, dan!

Uiteindelijk mag er geen verschil bestaan tussen werknemers onderling. Want laten we wel wezen, werken gaat toch een beetje de kant op van topsport. Je bent met huid en haar uitgeleverd. Of je nou op de tram, de bus, bij de reiniging of in het 'partikuliere bedrijfsleven' zit. Het is pezen geblazen.
Het ergste is dat je er geen peil op kan trekken. Eerst word je voorgehouden dat je best drie uur in de file kan staan als je elders een baan aangeboden wordt. En nou is de eis weer dat je op acht minuten afstand van je werk moet wonen. En niks geen vertroetelen, niks geen topsalaris.

Deze zomer krijgen weer honderden de rode kaart, onder andere bij RMO (Werkspoor).
De burgemeesters willen ook al loonsverhoging. Die van kleine dorpen verdienen maar drie- tot vierduizend gulden in de maand. "Da's sappelen hoor", zei de burgervader van de grote stad. Zo'n man komt zelf ook maar tot zes- à zevenduizend in de maand, netto.

En nou is dat jongetje van de VVD wel weg, maar we hebben Dijkstal nog. Nog is alles niet verloren, moet Bolkestein geneuried hebben. Dijkstal is ferm, speelt sax en is voor funktieroulatie. Als voorbeeld wordt de gezondheidszorg genoemd. Een ziekenhuisdirekteur hoeft niet per sé geneesheer te zijn en de eigen parkeerplaats - aangegeven met een eskulaap - is echt geen vorm van branche-vervaging, maar efficiënt.
Dijkstal blijft uiteraard no-taki-voeroe 2) aantrekken van buitenaf is het recept. In alle geledingen, behalve bij de multinationals en Fokker. Een rektor van een middelbare school bijvoorbeeld heeft geen onderwijsbevoegdheid nodig. Voor niet één vak. Hij mag desnoods analfabeet zijn. In Rotterdam, altijd voorop lopend, hebben ze er al eentje in zo'n mega-leerfabriek. Op en top manager, die prat gaat op z'n onkunde en zegt: "Ik ken de leerlingen niet eens." Ook de namen van docenten zijn hem onbekend of ontschoten. Het zijn er ook zó veel. "Al die namen ook, zeg. Moet je die allemaal uit je hoofd leren, dan?"
Gelukkig heeft het telraam van de nieuwe manager de oplossing gebracht. Adekwaat. Een aantal van die docenten krijgt gewoon de zak. En niks volgens anciënniteit, niks alfabeties. Gewoon, de moeilijkste achternamen eruit. Dat scheelt enorm in tijd.
En zo zié je maar weer dat het waar is wat ze in Suriname zeggen: "Waar het paard komt, komt de ezel ook."
Maar Dijkstal kan mooi saxofoon spelen.

Stekeltje

PS: Doen wij als Natie in Atlanta nog wat aan roeien? Linschoten lijkt namelijk erg geschikt als coach.
1) niet redelijk praten
2) gewoon blijven ouwehoeren