Een boekbespreking
De FNV en de media
Rob Lubbersen
In Commentaar 540 bij Solidariteit stelt Hans Boot onder andere dat de media, van krant tot televisie (.....) niet vaak 'vakbondsvriendelijk' zijn en dat in die openbaarheid de FNV vrijwel onzichtbaar is. Een boude bewering. Maar is dat wel zo? We nemen een proef op de som. Een kleintje, maar wel één die veelzeggend kan zijn.
In de NRC van 14 juni 2025 bespreekt Tan Tunali het nieuwe boek van Fabian Dekker over De onzichtbare arbeider. Tan Tunali is 'redacteur bestaanszekerheid' bij de NRC. Hij bespreekt het boek uitgebreid en positief. De NRC ruimt er een hele pagina voor in. De opvattingen en voorstellen van Fabian Dekker worden nauwkeurig en welwillend geschetst.
De onzichtbare arbeid(st)ers
Het blijkt dat Fabian Dekker zich zorgen maakt over de aandacht voor praktisch geschoolden, een zijns inziens te vaak genegeerd deel van de (hand)arbeidersklasse. Dat sluit aan bij een discussie over hoe interessant deze groep hardwerkende Nederlanders nog is voor politici en beleidsmakers.
Fabian Dekker is arbeidssocioloog bij de Erasmus Universiteit, is Kroonlid van de Sociaal Economische Raad (SER) en was ooit in dienst van het Verweij Jonker Instituut. In sociaaldemocratische kringen, waarvan dit Instituut deel uitmaakt, is er vanzelfsprekend belangstelling voor het debat over het belang van praktisch geschoolde arbeid(st)ers, immers eens de voornaamste doelgroep.
Fabian baseert zijn boek op 73 gesprekken. Hij laat de praktisch geschoolden zelf aan het woord. En ontleent daaraan ideeën en voorstellen om die mensen beter in beeld te krijgen én een betere positie te bieden. Wat dan sterk naar voren komt, zijn zaken als: meer autonomie, beschikkingsmacht over eigen vak, beroep en functie, meer zelfstandigheid en vrijheid, meer zeggenschap in bedrijf of instelling en over arbeidsvoorwaarden. Dit alles op basis van een stevig fundament van gegarandeerde bestaanszekerheid.
Organisatie
Wie een beetje actief is in de vakbeweging zal hiervan niet van zijn of haar stoel vallen. Het zijn bekende zaken. Hij/zij zal eerder van zijn of haar stoel vallen bij de constatering dat in het hele verhaal op die hele pagina het woord vakbeweging niet één keer genoemd wordt.
Laat staan dat bonden als de FNV en het CNV aan de orde komen. Want laten we wel zijn, hoe moeten al die schone idealen voor de praktisch geschoolden dan verwezenlijkt worden? Door henzelf natuurlijk! Maar enige vorm van organisatie, met name in zoiets als de vakbeweging, zal toch ook wel nodig zijn.
Groot gelijk!
Dit zwijgen over de rol die vakbonden kunnen spelen bij het zichtbaar maken van de arbeid(st)ers en de verbetering van hun positie is des te opmerkelijker aangezien Fabian Dekker in het verleden al een hele serie van boeken heeft geschreven die gaan over sociale vraagstukken en die inhoudelijk vrijwel altijd op één lijn zitten met de vakbeweging. Of het nu gaat om jeugdwerkloosheid, de arbeidsmarkt, de middenklasse, vergeten beroepen, altijd kiest Fabian Dekker problemen en oplossingen die de vakbeweging ook kiest.
Sterker nog: Fabian heeft zelfs deel uitgemaakt van een denktank van de FNV over kleine zelfstandigen. Voor Tan Tunali van de NRC, ondanks een sympathieke recensie, geen reden daaraan te refereren. Het wordt niet vermeld. Vakbeweging en FNV worden niet genoemd, terwijl er reden genoeg voor zou zijn. In dit geval heeft Hans Boot met zijn opmerking in het Commentaar 540 bij Solidariteit groot gelijk!
