Manifestatie Groenstaal
Perspectief Groenstaal begint met mensen in actie
Sjarrel Massop
De nieuwe voorzitter van de FNV, Hans Spekman, werd verweten aan te schuiven in 'de polder'. De plannen van de regering om fors op de sociale zekerheid te snijden, waren toen al duidelijk. Terecht heeft hij de boot afgehouden. Aan de overlegtafel valt vooralsnog weinig te halen. De vakbond wil en moet nadrukkelijk de relatie met de achterban versterken. Ook de organisaties rond de klimaatcrisis zijn gereserveerd over de slagvaardigheid van de overheid, zeker als het gaat over de aanpak van stikstof en CO2.
Het gevoel dat de overheid niet wil en ook niet kan veranderen wordt sterker. Zeker bij de vakbeweging, de klimaat- en de boerenbeweging. De politieke wil is er in Nederland nauwelijks meer en is kennelijk niet belangrijk. De overheid, landelijk en lokaal, heeft haar mogelijkheden om de publieke zaak te behartigen, grotendeels verloren - laten verslonzen.
Dat heeft te maken met de neoliberale aanpak om ook de sociale en ecologische vraagstuk aan de markt over te laten. De consequentie is dat de polder vleugellam is; de welvaartsstaat is afgebroken en zwaar invalide. De markt gokt op olie en aardgas, dat blijft dus fossiel. Om in medische termen te blijven: het klimaat is in ernstige ademnood! De dokter geeft niet thuis.
Groenstaal nu of nooit?
Het initiatief voor een manifestatie lag bij de lokale bewegingen in de IJmond. Werkers, ondernemers en lokale organisaties hebben het opgepakt, omdat het vijf voor twaalf is voor het staalbedrijf van Nederland. Het is nu of nooit. Tata heeft er geen zin meer in, de overheid is ook niet enthousiast en de pers en economen hebben ook zo hun bedenkingen over een verdere toekomst van het staalbedrijf.
Opvallend is dat ondanks de beschikbare informatie, de discussie over nut en noodzaak van een Nederlandse staalindustrie gekleurd gevoerd wordt. Er is echter veel kritische informatie beschikbaar. Groenstaalplus, het dossier van Solidariteit, voorziet daar in.
Daadkracht is geboden
De vakbeweging merkt dat het behoud van de Nederlandse staalindustrie een ongewenste wending krijgt. Hans Spekman en Achmed Aboutaleb, beiden aanwezig op de manifestatie, legden het verband tussen de strijd van de vakbond voor meer bestaanszekerheid en tegen de afbraak van de sociale voorzieningen. Ze hadden een goed verhaal. Het is zonder meer essentieel - als het om sociale zekerheid in de IJmond gaat en het economisch belang van een staalindustrie in Nederland om de staalindustrie in Nederland te behouden.
Daarna kwamen Cinta Groos en Roel Berghuis aan het woord.
(Foto's Sjarrel)
De beste bijdragen voor een pleidooi om het zieke bedrijf te reanimeren, kwam van Cinta: voorzitter van de Centrale Ondernemingsraad van Tata Steel Nederland) en Roel: jarenlang werkzaam bij de Hoogovens en daar FNV bestuurder geweest.Beiden animator van het project Groenstaal.
Cinta waarschuwde vooral tegen de spookverhalen van alle kanten, ook vanuit Milieudefensie, en riep met kracht op dat de rangen gesloten moeten worden. Om alles in het werk te stellen om het bedrijf en de werkgelegenheid van vele duizenden mensen te behouden. De mensen zelf moeten in beweging komen.
Roel sloot daar naadloos op aan. Het duurt allemaal veel te lang, daadkracht is geboden. De gesprekken achter gesloten deuren leiden noch tot resultaten noch tot uitvoering van het plan Groenstaal. Daarnaast pleit hij voor een 'staalberaad' en de oprichting van een Toekomst IJmond Beraad en benadrukte de bundeling van de sociale en klimaat beweging. Een bijzonder goed plan. Hij heeft hierover en nog veel meer, een boek geschreven Rooie Roel Groen Staal.
