nr. 52
nov 1992

welkom
edities
inhoud

Solidariteit

- STEKELTJES -

Uit de hoed getoverd

Hebt u ook zo genoten in de laatste weken van september? Van het weer, bedoel ik. En de hoed van de Koningin, wat was die mooi, hè? En zo groot. Ik las in de krant dat Frank Govers altijd alle hoeden van de dames in het kabinet van een plus of min voorziet. Nadat daar uiteraard gemeen overleg over is geweest. Die van Dales kon er best mee door, zei Govers. Een echte mannenhoed die bij haar past. Zo ongeveer zei Govers het. Eerlijk gezegd is het mij niet opgevallen. Ik voor mij vind het hoedje dat bij rampen gedragen wordt door het Leger des Heils doeltreffender.

Daarbij ben ik een serieus mens. Ik let meer op wat er onder die hoed van de Koningin vandaan kwam. Vooral die passage over Rio de Janeiro, waarin het milieu besproken werd, had mijn attentie. "De rijke landen", zo zei de Koningin en daarmee bedoelde ze ook ons land, "moeten zoeken naar andere vormen van productie en consumptie."
Nou, niet om het een of ander, dat doe ik al jaren. Dat zoeken naar andere vormen van konsumptie bedoel ik. Sinds ik in de WAO zit en de huurharmonisatie het grootste deel van mijn uitkering opslokt. Bij mij zit dat dus wel goed. Met die veranderde produktie weet ons rijke land ook wel raad. Vraag dat maar aan de mensen die bij Fokker, Hoogovens, Friko Domo, KLM en Philips werken. Die gaan straks met duizenden de WW in. Simpel gezegd is dat dus produceren met minder mensen.

Maar de dag nadat de Gouden Koets weer eens op straat gezien werd, las ik dat één van de grote banken zich verheugd toonde dat de regering de sociale verworvenheden durft aan te pakken. Met of zonder mannenhoed op gebeurt dat. Scheelt dat effe...
En vergeet ook niet het psychologies effekt van zo'n maatregel. Want, zo gaat de bank verder "Lagere uitkeringslasten zullen leiden tot lagere sociale zekerheidspremies en uiteindelijk tot een gematigder loonkostenontwikkeling." Dat woordje 'uiteindelijk' is toch een echte vondst. En verder: "Van deze situatie zal een prikkel uitgaan om tot de groep van werkenden te behoren, waardoor de arbeidsmarktparticipatie zeker zal worden bevorderd."

Volgens mij zijn dat dus twee vliegen in één klap. Maar omdat de bank wel weet dat sommige termen moeilijk te begrijpen zijn, kon de simpele lezer van deze in ons rijke land verschijnende, paginagrote advertentie met meer vragen over de Miljoenennota gerust kontakt opnemen met een meneer van de Bank. Dat heb ik gedaan. Ik dus bellen met m'n vragen over de Miljoenennota.
Of ik een rekening bij de bank had, werd me gevraagd. Daarop heb ik maar een hoestbui geënsceneerd, wat zo veel kan betekenen als ja en nee. Maar meneer Pierson van Pierson Heldring & Pierson hield vol en voet bij stuk. Hij vroeg het rekeningnummer. Toen heb ik gewoon m'n gironummer opgegeven.
"Vraagt u maar", zei hij vervolgens. En dat bewees mijn stelling dat ons geldverkeer toch gelijkgeschakeld is in ons rijke land.
Ik vraag dus wat bedoeld wordt met arbeidsparticipatie, merk op dat er in mijn familie straks twee werklozen meer zijn, omdat de staalindustrie ...
"Ach, mevrouwtje, er is toch werk zat voor jonge knullen."
"Maar meneer ..."
"In de bollenkultuur zit men bijvoorbeeld te springen om participerende arbeidskracht. U moest eens weten ..."
En toen ik wat anders wilde vragen, haalde meneer Pierson zowaar die zin van de Koningin aan, die van andere manieren van produceren en konsumeren en zo. Ik heb maar opgehangen.

Stekeltje